Uit de geschriften
Van de Gelukzalige Moeder
Maria van Jezus Deluil-Martiny
Liefhebben is zichzelf geven :
liefhebben is zichzelf overleveren ;
liefhebben is zichzelf opofferen ;
liefhebben is zichzelf binden aan wat men liefheeft ;
liefhebben is branden ;
liefhebben is zichzelf verteren ;
liefhebben is zo’n grote dorst hebben naar het bemind zien
van wat men zelf liefheeft,
zodat niets te moeilijk is om het te bereiken ;
liefhebben is overal duizend levens zoeken,
duizend harten om ze op te offeren
en ze in vuur en vlam te zetten,
en om ze als trofee te werpen
voor de voeten van de Welbeminde Overwinnaar.
********
Jezus, onze Bruidegom, wordt beledigd,
laten wij eerherstel brengen !
Hij wordt bedrogen,
laten wij Hem met een onbeperkte toewijding dienen !
Hij wordt alleen gelaten,
laten wij Hem niet verlaten op Zijn Calvarieberg !
Hij is bebloed, verscheurd, in doodstrijd op het kruis,
dat de liefde ons er met Hem aannagelt,
en zijn goddelijke wonden in onze harten
en onze zielen graveert !
Geen liefde zonder lijden,
geen totale overgave zonder offers,
geen gelijkvormigheid met de goddelijke Gekruisigde,
als wij zonder angst en smarten zijn.
Vooruit, laten we met Hem en voor Hem sterven !
********
Het offer en het priesterschap van Onze Heer,
onze vereniging met dit offer
en alles wat het raakt,
ziedaar een volheid die verder reikt
dan onze huidige bekwaamheid om te kennen,
om te bewonderen, en te genieten.
De Calvarieberg staat nog recht.
Het Kruis in nog geplant op de eucharistische calvarieberg :
Jezus offert zich en slachtoffert zich altijd,
maar op mystieke wijze.
********
“O eeuwige Priester en Hostie van liefde,
maak van ons uw nederige hosties !
O Woord, mijn God,
spreek tot ons dit woord dat Gijzelf zijt !
En voor zover het mogelijk is,
dat ze ons in U omvorme,
zodat wij niet meer leven,
maar dat Gij in ons leeft ;
En offer ons daarna op,
neem ons mee in uw offer ;
verteer ons uiteindelijk,
en dat wij, levend in u, verborgen in uw Hart,
door U en met U en in U,
voor zover het onze zwakheid toelaat,
alle eer en glorie geven aan de aanbiddelijke Drieëenheid.”
*********
Alles voor Jezus...
Houdt u met Jezus bezig,
verlaten in zoveel heiligdommen,
en houdt hem gezelschap door uw liefde;
wees zijn kleine aanbidster
op alle plaatsen waar Hij verlaten is.
Lijdt geduldig uw verstrooiingen
en uw verkillingen in uw geestelijke oefeningen :
het is een beproeving die u van uzelf onthecht.
Doe wat ge kunt,
maar wees kalm
en geef u over aan de barmhartigheid van Onze Heer.
********
Ja, na de slachtoffering volbracht
door de Rechtvaargdigheid en door de liefde,
heeft Jezus Christus zijn slachtoffering
door de liefde geheel alleen willen hebben,
zijn Eucharistische Passie :
na de schuld eenmaal vereffend te hebben
met een totaal belangeloze liefde,
heeft Hij nog meer willen geven...
Hij heeft zijn metgezellen op de bloedige Calvarieberg gehad,
Hij wil metgezellen hebben op de Eucharistische Calvarieberg,
om in zijn Kerk al de etappes van zijn eigen leven
voort te zetten.
Jezus wil zijn Vader loven door alle monden,
Hem verheerlijken door alle levens,
Hem voldoening schenken door alle smarten,
Hem beminnen door alle harten !
Hij wil in de zielen leven voor de glorie van zijn Vader.
O Jezus, uw Rijk van liefde kome !...
********
Mijn leven moet een schets zijn
van wat God bereidt voor zijn uitverkorenen.
Slechts één liefde hebben : Jezus.
Eén verlangen : Hem behagen
en Hem alleen behagen.
Mezelf vernietigen opdat Hij in mij leeft.
Slechts één doel : zijn glorie,
de uitbreiding van het rijk van zijn Hart.
Slechts één werk :
Hem doen beminnen.
Slechts één verblijf :
De wonde van zijn Hart bij het tabernakel.
Geen grenzen meer stellen aan de liefde.
Wanhopen aan mezelf
en alles van Hem verwachten.
********
De nederigheid is een gave van God zoals het geloof,
die men onophoudelijk moet vragen in gebed.
Als men zich zou willen verliezen
in de afgrond van zijn ellende,
als men door duizend vernederingen zou gaan,
zelfs vrijwillig,
dan kan de geest nog steeds in hoogmoed blijven,
tenzij God hem de gave van de innerlijke nederigheid schenkt,
de nederigheid van het hart.
********
Het leven van de mens op aarde
is een voortdurende strijd :
het is een onophoudelijk gevecht tegen de duivel ;
men zal slechts buit maken van de hemel
door zichzelf voortdurend geweld aan te doen (Mt 11,12).
In de wereld of buiten de wereld,
wij moeten altijd lijden,
ons overwinnen,
ons geweld aan doen,
vechten en elke dag opnieuw de strijd aanvangen
tot aan de dood
opdat God in ons heerst
en opdat de duivel en de natuur niet sterker zijn.
********
De wereld moet niets meer van Hem hebben.
Er zijn er vandaag die zich over Hem schamen,
anderen die Hem haten en verachten ;
ze proberen Hem uit de harten
en uit de gemeenschap te verjagen.
Laten wij op deze satanische goddeloosheden
luid en krachtig antwoorden :
“HIJ MOET REGEREN !”[1] (1 Co 15,25).
Want “aan Hem behoort het koninkrijk
in de eeuwen der eeuwen
en alle volken zijn Hem tot erfdeel gegeven” (1 P 4,12).
“Hij moet regeren”,
onze Jezus, onze Broeder, onze Redder,
onze Vriend, onze Bruidegom !
Hij moet volledig in ons regeren,
zonder schaduw van voorbehoud,
of van verdeeldheid ;
Hij moet in de wereld en in de harten regeren ;
en om dat te bekomen zullen wij bidden,
zullen wij lijden, zullen wij ons offeren,
zullen wij elke dag sterven !
Wij zullen allen met Hem en voor Hem zijn .
Hij zal regeren !....
Hoe meer Hij wordt bedrogen,
hoe meer wij Hem zullen beminnen !...
Laten wij Hem beminnen voor altijd :
hij moet regeren !
********
Het leven van de priesterziel vat zich geheel samen
in deze twee woorden :
voortdurende communie... voortdurende offerande.
Ze ontvangt onophoudelijk Jezus Christus;
onophoudelijk geeft ze Hem terug
aan de aanbiddelijke Drieëenheid ;
zij geeft Hem en geeft zichzelf met Hem
om Hem weer te ontvangen...
********
Laten wij hosties zijn met Jezus !
Hosties, dat wil zeggen als verschijningen
waaronder Jezus Christus leeft, denkt, handelt.
Dan is het slechte ik vernietigd
en wordt dit woord waarheid :
“Ik leef niet meer, Christus leeft in mij” (Gal. 2,20)..
********
Wij zullen alles doen door Jezus Christus,
in vereniging met zijn Hart en met zijn Offer,
door de offerande van zijn oneindige verdiensten,
en van de kostbare Kelk van zijn aanbiddelijk Bloed.
Wij zullen alles doen door Maria,
de geassocieerde aan het goddelijke Offer,
door Haar is de hulp van boven altijd tot de Kerk gekomen tegen haar vijanden.
********
Van uur tot uur een blik van liefde,
een blik van het hart op het heilige en goddelijke Offer
dat zichzelf slachtoffert van altaar tot altaar !
Laten wij Hem volgen,
en laten wij ons met Hem slachtofferen.
Laten wij wenen aan de voet van de ontheiligde altaars
door onverschilligheid of heiligschennis.
Laten wij beminnen voor de koude harten
die zo’n liefde niet meer kunnen beminnen.
Laten wij waken aan de deur van de eenzame tabernakels.
********
De Messias moest veel lijden
om in zijn glorie binnen te gaan (Lc 24,26) ;
De Kerk en de zielen moeten langs dezelfde weg gaan.
De Kerk leeft niet slechts één dag :
wanneer de martelaren vielen,
zoals in de winter de sneeuwvlokken vallen,
had men dan niet kunnen denken dat alles verloren was ? Neen, hun bloed bereidde
de overwinning voor de toekomst voor !
Wij leven niet voor onszelf,
men moet alles zien in het plan van God ;
onze huidige smarten,
- al zouden ze overvol zijn,
en al zouden wij onszelf moeten offeren
in deze catastrofe, -
kopen los en bereiden de toekomstige,
door de Kerk verzekerde overwinningen voor ;
wij werken voor hen die na ons zullen komen,
en zij zullen, ad majorem Dei gloriam,
de vrucht van onze tranen vergaren...
en misschien van ons bloed.
********
De nederigheid bestaat in het zien en het beminnen
van de waarheid over onze eigen waarde,
die een zuiver niet is en zelfs minder dan een niet.
Maar de geest die gekwetst is door het kwaad
is niet meer in staat om de waarheid duidelijk te zien,
of wanneer hij haar ziet,
om er de juiste gevolgen uit te trekken.
Alles is in ons vervalst door de zonde ;
alleen de genade kan ons oprichten
en ons het ware licht tonen.
Oh ! als wij eens konden begrijpen wat een vernedering het is niet nederig te zijn !
********
De deugd wordt niet afgemeten naar de vertroostingen,
maar naar de offers.
Hoe meer men vooruitgaat,
hoe meer men zich verenigt door het lijden
met de gekruisigde Jezus.
Lijden, zich in dorre periodes bevinden,
zonder gevoelige zoetheid,
dat betekent niet achteruitgaan,
dat is juist de weg om vooruit te gaan.
“Wie Mij leerling wil zijn,
neemt zijn kruis...” (Mt 15,24).
********
Laten wij ons haasten, laten wij voortsnellen,
lijden, alles dulden;
gewapend met de genade,
alle hindernissen nemen;
onszelf offeren, minachten, werken, sterven en heengaan,
gekwetst maar gelukkig,
het doel waar Jezus ons opwacht bereiken.
De weg is bezaaid met doornen :
geduld, de hemel is dat wel waard ;
stap voor stap zullen wij het doel bereiken.
********
Alles is zo groot in Onze Heer Jezus Christus
dat het waarlijk lijkt
wanneer men zijn hartkloppingen
van zijn Goddelijk Hart zou kunnen tellen,
elk van hen niet alleen een lofbetuiging zou verdienen,
maar een speciale lofbetuiging,
want zoals uit een bron,
ontspringen uit elk van hen
de levende wateren van de genade.
Het Hart van Jezus is een eindeloze afgrond
waarin men steeds subliemer,
rijker en grotere schatten vindt,
naarmate men er meer in binnendringt.
********
O Goddelijke smarten van dat Hart
dat zoveel heeft geleden !
Dat zich in de doodstrijd ondergedompeld heeft,
zo ver Hij er de onafscheidelijke metgezel
van ieder van zijn hartkloppingen op aarde van gemaakt heeft ;
dat zich heeft laten doorboren
en dat tot de laatste druppels van Zijn Bloed heeft gegeven,
zelfs in de dood ;
en dat open gebleven is
opdat wij in Hem tegelijk zijn liefde
en zijn marteling zouden herkennen.
********
Het Hart van Jezus loopt over
en kan de stromen van liefde niet meer bedwingen
die Hij over de wereld wil uitstorten.
Ah ! Moge Hij deze gezegende stromen laten ontsnappen
en mogen de harten worden overwonnen
door zoveel barmhartigheid !
Het is Jezus, de liefde zelf,
de oneindige barmhartigheid, de vriend,
de broeder, de Bruidegom die ons lijden zoekt,
die beproevingen toestaat,
die ons aan strijd overlevert,
om ons te zuiveren en voor zijn glorie, voor onze zielen...
Wees trouw.
Gesteund op de genade,
niet hopend op uzelf, maar door het geloof,
zeker van Gods hulp,
laat zo Jezus u omvormen tot zijn goddelijke gelijkvormigheid en weiger Hem niets.
********
De Kerk weerspiegelt,
in de verschillende etappes van haar leven,
zoals in een trouwe spiegel,
het leven van Jezus, haar Hoofd en haar Bruidegom.
Al de mysteries, al de daden van het leven van Onze Heer
zijn een voorwerp van bijzondere lofbetuiging geworden,
en de bronnen van speciale genaden,
toegepast met een grote of minder grote overvloed,
volgens de tijden, de gevaren of de behoeften van de Kerk.
********
De hel en de wereld zeggen momenteel :
Alles zonder Jezus Christus.
Door ze van Jezus Christus weg te rukken,
wil men de zielen en de maatschappij
naar de afgrond en de dood leiden ;
wat ons betreft, wij moeten antwoorden,
zoals de Kerk et met de Kerk :
Alles door Jezus Christus ! –
De Dochters van Jezus’ Hart offeren onophoudelijk
het Zéér Kostbare Bloed van Jezus Christus
aan de Allerheiligste Drievuldigheid
om de verheffing van de Heilige Kerk te bekomen,
de overwinning van de heilige belangen van God in de wereld,
de uitroeiing van de geheime sociëteiten
en de bekering van hun leden,
en vooral voor de volmaaktheid
en de steeds toenemende heiligheid
van het katholieke priesterschap
en van de geestelijke ordes.
********
Zoals in de eerste tijden van het christendom is de hele wereld,
de wereld en de gemeenschappen (sociëteiten) en de naties,
opnieuw samengespannen tegen de Kerk ;
en de vervolging is bijna universeel,
en verraderlijker dan de bloedige vervolging van vroeger.
Omdat de hel Jezus Christus en zijn Kerk
uit de zielen en uit de sociëteiten wil verbannen
is het nu of nooit om de smekende handen op te heffen
naar de Onbevlekte Maagd
door wie de hemelse Vader
Jezus Christus heeft gegeven aan de wereld,
opdat deze zoete Moeder van de Redder
om zo te zeggen Jezus Christus aan de zielen geeft
en ze zo het verloren leven teruggeeft...
Moge Zij de overwinning bekomen van de Kerk
over haar vijanden.
********
Heb moed en vertrouwen;
laten wij ons hart verheven houden,
met Jezus,
onze ziel in het tabernakel,
en heel ons wezen in de kleinheid,
de nederigheid, de zelfverloochening.
Klein en eenvoudig als een kind,
ziedaar uw huidige raad.
Maak u klein, zo klein dat Jezus alleen u ziet.
En overweeg dan dit woord :
“En ze zagen slechts alleen Jezus” (Mt17,8).
Ah ! Zie nog alleen Hem
in alles wat gij voor Hem moet beminnen.
Uw hart is zo klein !
Moet gij het nog verdelen om het te offeren
aan deze goddelijke Jaloerse minnaar van de harten ?...
********
Het is de eigenliefde die ontmoedigt ;
wanneer men vast op Onze Heer rekent,
dan laat men zich niet ontmoedigen.
Onze Heer is veel sterker dan dat gij zwak zijt,
veel machtiger dan dat gij krachteloos zijt,
veel vuriger voor u dan dat uw hart zo koud lijkt voor Hem.
Moed, en nederig vertrouwen,
gij hebt niets, ga putten in de schatkamer van Jezus.
Sluit uw ogen voor de wegen waarop Hij u leidt...
Is de weg belangrijk ?
Het is zeker dat gij naar Onze Heer gaat,
en dat de weg waarlangs Hij u leidt
beveiligd is voor alle illusies.
Zij is smartelijk, maar ze is betrouwbaar.
Ga dus voort zonder vrees
en aanvaardt alles van minuut tot minuut...
Moeilijkheden, angsten, droefheden,
opwellingen, vurigheid, neerslachtigheid.
Moge alles in u een trap zijn naar het Hart van Jezus,
uw hemelse welbeminde.
Uw enig belang is de trouw stap voor stap.
********
Laten wij het vanaf nu goed inzien,
verlaten wij de schaduwen
en lopen wij achter de ware werkelijkheid.
Laten we opklimmen, opklimmen naar het hemelse ;
want zichzelf hechten aan hetgeen van de wereld is,
dat betekent ons verlagen.
En ons aan de eigenliefde, aan onze blinde wil,
aan ons door de zonde vervalst oordeel,
aan ons verdorven “ik”, vijand van Jezus-Christus vastketenen,
dat is erger dan zich verlagen,
dat is onszelf krenken,
onszelf neerhalen,
onze ziel, die de prijs is
van het kostbaar bloed van Jezus Christus,
tot voedsel voor de zwijnen werpen.
********
“Tijdens de Heilige Mis
roept de christelijke wereld door de stem van de priester
Jezus Christus aan !
De aanbiddelijk Drieëenheid geeft Hem ;
de wereld en de priester ontvangen Hem,
ze offeren Hem
en schenken Hem aan de Heilige Drieëenheid terug
die Hem zojuist aan hem heeft geschonken.”
********
“Jezus Christus heeft uit zijn Hart
tegelijk de twee gaven
van de Eucharistie en het Priesterschap doen ontspringen ;
wat zou het priesterschap zijn zonder de Eucharistie ?
De Eucharistie is het offer
en het priesterschap is het geslacht van de offeraars.
Wat zou de priester doen zonder de Eucharistie ?
De belangrijkste taak van de priester,
is dat niet het offer brengen ?
Dus is de Eucharistie,
als men zo mag spreken,
de goddelijke bestaansrede van het priesterschap.”
********
“Onophoudelijk Jezus offeren ;
onophoudelijk verenigd zijn
met zijn Goddelijk Offer
door alle kleine slachtofferingen, verstervingen,
en de kleine offers
waarvan de genade steeds meer aantrek schenkt aan de ziel.
De Hemelse Vader ziet slechts het Offer van zijn Zoon,
om zo te zeggen voortdurend geofferd op aarde.
Als ons leven met Christus verborgen is in God,
dan moeten wij alles vergeten,
alles achterlaten,
om alleen nog maar bezig te zijn
met het offer van Jezus Christus.”
********
Calvarië staat nog overeind...
Het Kruis staat nog steeds opgericht
op de eucharistische Calvarieberg :
Jezus offert en slachtoffert zichzelf nog altijd,
maar op mystieke wijze,
en het zijn wij die in zekere zin
de bloedige slachtoffers moeten zijn van dit offer ;
wij moeten ons hart, onze ziel,
ons lichaam geslachtofferd bij Jezus brengen,
opdat Hij ze met Hem aanbiedt in zijn eeuwig offer.
Wij moeten Hem onze eigen offers aanbrengen,
onze verzaking, onze doodsstrijd,
ons lijden, onze vrijwillige slachtoffering,
opdat Hij er samen met Hem één enkel brandoffer van make.
Als wij dat niet doen,
dan treden wij buiten Zijn offer...
Met de liefde verenigt men zich door de liefde ;
maar met het offer verenigt men zich slechts door het offer,
en bij een offer is bloed nodig,
het bloed van het hart of het bloed van de aders !
********
Het doel van satan,
het ideaal van de sekten is
om Jezus Christus uit de wereld te bannen,
om tot de herinnering toe haar leer te vernietigen
en om zielen van haar te ontroven :
wij moeten dus Jezus Christus liefhebben,
ons met Jezus Christus verenigen,
Jezus Christus navolgen,
zielen winnen voor Jezus Christus.
********
Maria heeft,
in haar weergaloze graad van heiligheid en van haar liefde,
eerst van de hemel de lelie van de Maagdelijkheid ontvangen,
daarna haar Jezus,
en daarna de zielen,
elk van deze gaven
verhoogde de schittering van de twee anderen.
Onbevlekte Maagd, Moeder van Jezus,
is Zij Zijn Bruid geworden op de Calvarieberg
om er onze zielen voort te brengen
en onze Moeder te worden.
De zielen die Jezus met een bijzondere liefde bemint
volgen allen deze weg.
********
Door het aanroepen van Maria met onze lippen,
terwijl onze ziel zich
al deze goddelijke geheimen tegenwoordig stelt,
zullen wij Haar vragen om tot ons voordeel tussen te komen
en God te smeken om de ondergang van zijn volk
te voorkomen.
Laten wij naar Jezus gaan door Maria.
Dat deze goddelijke Moeder onze harten vormt
volgens het Hare,
en dat Zij voor ons bekomt Jezus te kennen,
Jezus te beminnen, Jezus na te volgen,
en andere Jezussen te worden.
Dàt zullen wij Haar vragen met nederige aandrang,
Haar tegelijkertijd smeken
dat de heilige belangen van Haar goddelijke Zoon
in de wereld mogen zegevieren.
********
Alle zielen die zo totaal gegeven zijn,
worden offerzielen ;
dat wil zeggen dat Jezus,
die zich met hen verenigt,
hen behandelt zoals Hij zijn ziel
en zijn heilige mensheid heeft behandeld.
Hij verenigt zich met deze zielen
om ze te slachtofferen met Hem,
om “In hen aan te vullen
wat ontbreekt aan zijn lijden” (Col 1,24) ;
om er andere Jezussen van te maken
tot de glorie van zijn Vader :
“Een christen is een andere Christus”.
Einde
2007 Copyright by Benny admin@dochtersheilighart.net